Urbex foto-expositie bij Stichting Tandartsencentrum Deventer

DE BEKLEMMENDE SCHOONHEID VAN ‘FORGOTTEN BEAUTY’

Het lijkt soms een jongensboek. Patrick Nijhuis heeft een passie en gaat gewapend met camera op avontuur. Als urban explorer gaat hij op zoek naar vergane glorie, verlaten ruimtes, afgedankte voorwerpen, lege bedden, verschoten tapijt, schimmelend meubilair… Het verval is bijna tastbaar.

De mooiste foto’s van deze ontdekkingstochten zijn nu te zien bij het STCD op de Brinkgreverweg in Deventer. De expositie is mogelijk gemaakt door internetgalerie en kunstuitleen ZininKunst.nl

Tijdens deze Urbex-Expositie kunnen de bezoekers van het Tandartsen Centrum even in een andere, verstilde wereld stappen. Door te kijken, te voelen én zomaar, opeens, schoonheid te vinden in lang vervlogen tijden. Door even stil te staan bij wat was en misschien nog lang na ons zal zijn. Verborgen schoonheid vereeuwigd. En natuurlijk verbergt elk beeld een uniek verhaal. Dat geheim, als je het niet verder vertelt…, is te vinden op zijn website www.forgottenbeauty.nl

Wat Patrick fascineert in deze vorm van fotografie: ”Slechts vervagende herinneringen zijn alles dat is achtergebleven in de ruimte. Als je over het eerste gevoel van voyeurisme heen bent, vraag je je onbewust af wie er heeft gewoond, geleefd en gewekt. Waarom de plek verlaten is. En waarom er sindsdien schijnbaar niemand meer een voet in heeft gezet. Van gesloten psychiatrische inrichtingen en verlaten villa’s tot vervallen hotels en in onbruik geraakte fabrieken.” Patrick legt het op de gevoelige plaat vast voordat het door de eeuwigheid wordt opgeslokt.

Urban Exploring

In het dagelijks leven heeft Patrick Nijhuis een drukke baan in de reclame, maar eens in de zoveel tijd geeft hij toe aan de Urbex-passie. Hij is een fervente ‘urban explorer’; gehuld in camouflageoutfit en landrover, en gewapend met respect, voorzichtigheid en fotocamera betreedt hij verlaten ruines, gebouwen, complexen, catacomben en tunnels om de ‘forgotten beauty’ van zulke unieke plaatsen op foto vast te leggen. Over de hele wereld zijn plaatsen die op urban explorers een grote aantrekkingskracht uitoefenen. Vaak zijn die locaties afgesloten voor het publiek; niet in de laatste plaats vanwege bijvoorbeeld instortingsgevaar. Maar de hekwerken en muren die juist zijn bedoeld om mensen buiten te houden, houdt Patrick niet tegen. Hij vindt altijd een manier om de onverwacht mooie en tegelijkertijd bijna lugubere locaties te fotograferen.

 

‘Titanic’-achtig gevoel

“Je komt de meest onverwachte dingen tegen. Soms word je geconfronteerd met beklemmende taferelen. Zoals de halfgeopende deuren van de isoleercellen in een voormalige psychiatrische kliniek. Of de röntgenfoto’s in een oude vervallen villa. In een verlaten hotel stonden de borden zelfs nog op tafel. Je krijgt er bijna een ‘Titanic’-achtig gevoel bij,” vertelt Patrick. “Het voelt vreemd om urenlang door het verleden te dwalen. Het is vaak heel stil in die verlaten gebouwen. Je voelt je afgesneden van het heden en verbonden met het verleden. Tegelijkertijd kan het ook flink spoken. Je hoort soms vreemde geluiden; krakende vloeren, piepende deuren… Soms vraag je je bijna af of er iets is ‘blijven hangen’. Mijn foto’s starten een verhaal. Hoe langer je er naar kijkt, hoe meer de foto prijsgeeft. En hoe meer je als kijker wordt meegezogen in het beeld en je fantasie de vrije loop laat om het verleden zélf in te kleuren.”

 

Uniek kijkje in het verlaten leven van een ander

De foto’s van fotograaf Patrick zijn van een bijna beklemmende schoonheid. Ze geven een uniek kijkje in het verlaten leven van een ander, dat tot nu toe altijd verborgen is gebleven onder een laag stof. “Een goede foto vertelt een verhaal,” stelt Patrick. “Mijn beelden tonen de schoonheid die verstild is achtergebleven en roepen vragen op over het verleden. Op zo’n plaats heeft zweet gevloeid, is hard gewerkt, gelachen, geld verdiend, gezinnen gevoed… Kortom: gelééfd. En dan zomaar ineens staat het leeg een en doet de tand des tijds zijn werk. Het laat je als fotograaf achter met een gevoel van ontzag. Bovendien hebben urban explorers een ongeschreven erecode: je behandelt de locatie met respect, verandert er niets aan en neemt niets mee. Ik zeg zelf altijd: het enige dat je achterlaat zijn voetstappen en het enige dat je meeneemt zijn foto’s.”

 

Fotobewerking

Eenmaal thuis van een trip begint het bewerken van de foto’s. “Ik maak onze foto’s in RAW image formaat en bewerken ze na met High Dynamic Range (HDR) processing,” legt Patrick uit. “Ik maak een aantal dezelfde foto’s met verschillende belichtingstijden, die ik met speciale fotosoftware samenvoeg. Dat breidt het zichtbare dynamisch bereik in de foto enorm uit, zodat details in zowel de donkere als de lichte delen veel beter zichtbaar worden. Zeker in Urban locaties, waar lichtinval essentieel is en het contrast hoog, geeft dat prachtige resultaten. Je hebt er wel een kwalitatief goede tripod voor nodig met een draadontspanner. Daarna behandelen we de foto’s nog uitgebreid met photoshop. Techniek die ik gebruik zijn bijvoorbeeld zelf ontwikkelde presets, het aanbrengen van diverse layers in verschillende percentages, maskeringen, highlite en highkey techniek, vigneteren, diverse filters en actions, etc. Zo creëer ik unieke, gedetailleerde foto’s met een heel eigen sfeer.”

 

Een goede voorbereiding

Niet alleen nabewerking is onderdeel van het proces; ook de voorbereiding is belangrijk. Urban exploring is niet een kwestie van ‘gewoon in de auto springen en een paar plaatjes schieten’. “Het vergt een gedegen voorbereiding en er zijn wel degelijk risico’s,” vertelt Patrick. “Ik zoek op internet naar de juiste locatie. In de urbex community zijn de beste locaties te vinden. Wanneer ik op pad ga zorg ik altijd voor één of twee back-up locaties. Je weet immers nooit of een plek intussen is afgesloten of afgebroken. Daarnaast moet je zorgen voor goede persoonlijke veiligheid, dus beschermende kleding die vuil mag worden en stevige schoenen met goede zolen. Er ligt vaak bijvoorbeeld glas, of spijkers. Uiteraard neem ik EHBO-kits, touw, zaklantaarns en survival knives mee. Ook belangrijk: neem een apart mobieltje mee met een extra simkaart met beltegoed voor het betreffende land. De locaties bieden grote risico’s. Oude gebouwen zijn onbetrouwbaar, dus je moet goed voorbereid zijn.”